درس تفسیر آیت الله مدرسی
آیت الله سید محمد کاظم مدرسی امام جمعه بخش مرکزی در درس تفسیر خود در سازمان جهادکشاورزی استان یزد به تفسیر آیات 46-49 سوره اعراف پرداخت
الله سید محمد کاظم مدرسی امام جمعه بخش مرکزی در درس تفسیر خود در سازمان
جهادکشاورزی استان یزد به تفسیر آیات 46-49 سوره اعراف پرداخت
ایت الله #مدرسی
با تلاوت وترجمه آیات فوق گفت اعراف مکان خاصى است میان دو قطب سعادت و
شقاوت یعنى بهشت و دوزخ که همچون حجابى میان این دو کشیده شده است.همیشه
میان بهشت و جهنّم، حجاب است و اهل بهشت هرگز با اهل جهنّم جمع نمىشوند.
بنابراین بهشت و جهنّم با هم یکى نمىشوند و مؤمن و کافر هرگز با هم کنار
نمىآیند. جهنّمیان هرگز نمىتوانند بهشیان را درک کنند، امّا بهشتیان، هم
خود را مىشناسند و هم مىتوانند دوزخیان را درک کنند.
از مجموع آیات و
روایات چنین استفاده می شود که اعراف گذرگاه سخت و صعب العبورى بر سر راه
بهشت سعادت جاویدان است ، طبیعى است که افراد نیرومند و قوى یعنى صالحان و
پاکان با سرعت از این گذرگاه عبور مى کنند اما افرادى که خوبى و بدى را به
هم آمیختند در این مسیر وا مىمانند.همچنین طبیعى است که سرپرستان جمعیت و
پیشوایان قوم در گذرگاه هاى سخت همانند فرماندهانى که در اینگونه موارد در
آخر لشکر راه مى روند تا همه سپاهیان بگذرند، در آنجا توقف مى کنند تا به
کمک ضعفاى مومنان بشتابند و آنها که شایستگى نجات را دارند در پرتو
امدادشان رهایى یابند.
بنابراین در اعراف ، دو گروه وجود دارند، ضعیفان و
آلودگانى که در رحمت هستند و پیشوایان بزرگى که در همه حال یار و یاور
ضعیفان هستند، بنابراین قسمت اول آیات و روایات اشاره به گروه نخستین یعنى
ضعفا است و قسمت دوم اشاره به گروه دوم یعنى بزرگان و انبیاء و امامان و
صلحا.
از آنچه گفتیم روشن شد که منظور از ضعفاى مومنان آنها هستند که
ایمان دارند و داراى حسنات و کارهاى نیکى هستند، ولى بر اثر آلودگیها و
پارهاى از گناهان همواره مورد تحقیر دشمنان حق قرار داشتند و روى آنها تکیه
مى کردند چگونه ممکن است چنین افرادى مشمول رحمت الهى واقع شوند، ولى
سرانجام روح ایمان و حسناتى که داشتند، در پرتو لطف و رحمت الهى کار خود را
مى کند و سرنوشت سعادتمندانه اى مى یابند.
سرانجام رحمت الهى شامل حال
این دسته از ضعفاى مومنان شده و به آنها خطاب مى شود که وارد بهشت شوید نه
ترسى بر شما است و نه در آنجا غم و اندوهى دارید (ادخلوا الجنة لا خوف
علیکم و لا انتم تحزنون )